CONTOS E RECEITAS DO SAMAIN
Era unha vez un neno chamado Álvaro, que vivía coa súa nai Molina, co seu pai Galileo e coas súas dúas irmás, Rebeca e Zelanda. Álvaro sempre se ría das irmás e das súas bonecas. Un día Galileo tróuxolle unha boneca a Zelanda, porque Álvaro sempre lle rompía as bonecas aproveitando que era pequena. Mentres Zelanda mimaba a súa boneca de fermosos cabelos vermellos, a boneca puxo a súa mirada misteriosa no neno. Cando chegou a hora de durmir, a boneca agora miraba con desprezo ao neno. Ao día seguinte, día de Samaín, Molina, Galileo, Rebeca e Zelanda foron de compras e Álvaro quedou só coa boneca, que o seguía mirando con desprezo. Chegou un momento en que a boneca empezou a falar; dicíalle: –Non me rompas, ou xa verás! –cada vez con voz máis grave, mentres andaba cara Álvaro. Álvaro, asustado, tirou a boneca ao lixo despois de pegala. Cando chegaron seus pais e as súas irmás, preguntáronlle ao neno: –Onde está a boneca? Álvaro respondeu con disimulo: –Non o sei. E Zelanda dixo chorando:...